Vwasa National Park ligt ca 35 km van Matunkha lodge westwaarts. Het park is verbonden met het Noord Luanga Park in Zambia waarvan we de zuid kant later deze reis zullen bezoeken. Het is 1.000 vierkante km en is een bekend wildpark.
We rijden na enkele boodschappen in Rumphi weg en willen als groep de laatste 15 km lopen (Vasco onze gids adviseert 10 km , maar we zijn eigenwijs: het wordt 14 km. Het laatste stuk is best zwaar in de warmte van tussen 12 en 13 uur. We lopen langs allerlei kleine dorpjes en krijgen veel bekijks. Zo vaak loopt een “mezungo” hier niet merken we.Tijdens het passeren van een van de dorpen laat een jongen een prachtige zelf gemaakte vrachtautootje zien van ijzerdraad, zie foto.
Om kwart over een komen we bij de safari tenten aan, daar staat een tafel klaar voor de lunch en daar hebben we zin in. Bij aankomst heeft Vasco ons attent gemaakt op een kudde olifanten aan de horizon, net over de rivier. Met de verrekijker kun je zien dat het een behoorlijke kudde is.
We gaan lunchen en Vasco staat plotseling op, kijkt en zegt: er is wat aan de hand met die kudde, ze zijn erg opgewonden, er moet iets gebeurd zijn. De hoofd groep van de kudde (alle vrouwtjes) geleid door een oudere matriarch van ca 45 jaar komt geheel opgewonden onze kant op en buigt met ca 50 meter langs ons heen. Fantastisch goed te zien hoe de vrouwtjes de kleintjes in hun kring houden. De kudde is zeker 50 plus, inclusief de ca 10 hele kleintjes. Nog nooit zo mooi zo’n “breeding” kudde van zo dichtbij gezien. We zijn zeker zo opgewonden als de olifanten. Je kunt je toch haast niet voorstellen dat de olifanten langs je lunchtafel langs lopen? Gelukkig buigen ze af, spannend, ze lopen recht op ons af. Vasco echter blijft rustig en zegti gelijk: ze buigen af, want ze ruiken ons en ze weten dat dit deel van het Park aan ons toebehoort en niet aan hen. Hij werkt al meer dan negen jaar in dit park en is er vijf jaar lang de manager geweest. Zie enkele foto’s want mooier zullen we ze deze trip wel niet meer te zien krijgen.
Wouda, Paul, Saskia en Barbera blijven in de safari tenten bij de lunchplek, cq diner en ontbijt plek, Geer en Kees worden een klein stukje verder op in een iets betere lodge ondergebracht, met direct uitzicht op de oever en het “strand” van het laag staande meer.
Barbera en Kees voor onze lodge
We rusten uit en gaan met de jeep om vier uur op safari, zien veel kudu’s, impala’s en waterbucks. Ook wijst Vasco veel vogels aan. Hij zoekt naar de waterbuffelo, maar het lukt ook nu niet om deze in het visier te krijgen. Na zonsondergang gaan we verder . We zien enkele keren een marter, een bushbaby (een nacht aapje met grote ogen en een heel wollig lichaam; vandaar de naam). Paul is geheel verrukt als hij een “nachtzwaluw” ziet. En later komen er meer bij. Ook enkele die op de grond zitten om insecten uit de barsten van de grond te eten. Paul wilde deze vogel al zien zins hij 12 is en nu ziet hij ze voor het eerste in relatief grote aantallen. In NL is deze soort zeer zeldzaam.
Ook een aantal kleinere herten zoals de bushbuck, en de gracebuck, een heel klein hert en tweemaal een haas (max negen kg).
We dineren op onze lunchplek, heerlijke kip in cocosnotensaus, klaar gemaakt in de keuken van Matunkha; gisteren stond het wel op het menu, maar hadden ze het niet. Na het diner worden Geer en Kees naar hun luxere kamer gebracht.
We pakken de twee stoelen van de veranda en zetten die ca 20 meter op het strand van het meer. Met een biertje gaan we daar nog een uur van de melkweg genieten. Het is bijna nieuwe maan dus een volledig maanloze hemel, verder alleeen een kleine petroleumlamp en een bushfire ver weg aan de horizon. Weer een van de plaatsen om een ongelofelijke hoeveelheid sterren te zien. De melkweg band kunnen we geheel bekijken. Met de verrekijker lost een deel van de nevels weer in duizende sterretjes op en soms blijft het een nevel. Geheel onder de indruk gaan we om ca half elf slapen met het beeld van de sterren op het netvlies.
‘s Morgens worden we om 5:45 door Vasco opgehaald en gaan we na een kop thee op walking safari. We gaan in de richting waar de Olifanten de vorige dag vandaan kwamen. Er is er niet één meer. We zien heel veel vogelsoorten, prachtige kleuren. Opnieuw kingfishers (ijsvogels), bijeneters, ibissen, reigers, etc. Zie ook hoofdstuk 07 over vogels.
Kudu mannetje
groepje Kudu's
De unieke tekening van de kudu
voetafdruk Olifant
Vasco demonstreert een Olifantenstap
Ook zien we een grote kudde Kudu’s die ons nauwlettend in de gaten houden. In de kudde zie we verschillende mannetjes naast de vele wijfjes. Als we Vasco er naar vragen, vertelt hij: Ik heb Kudu’s nooit zien vechten; steeds als een mannetje “on heat” is, volgen verschillende vrouwtjes hem en bieden zich aan, daarna keren ze terug naar de kudde” ! Verrassend!
Ca negen uur zijn we terug ontbijten en maken ons klaar om naar Matunkha terug te keren waar we rond de lunch aankomen.
Nkhonjera Mountain, maandagmorgen tot dinsdag lunch.
Maandagmorgen kwart over zes vertrekken we met zijn vijven in de jeep die door gids Vasco bestuurd wordt naar Nkhonjera Mountain. Kees blijft achter om zijn rug een rondje rust te geven voor we aan de drie daagse wandeling in het Nyika National Park beginnen over het plateau naar Livingstonia.
De Nkhonjera is onderdeel van het Nyika park (zie het volgende hoofdstuk). Hij is 2330 meter hoog en ligt aan de zuidkant van het park. We starten op 1100 m.
Na een tocht van een uur over hobbelige weggetjes arriveren we in het vertrekdorp, aan de rand van het park. We halen de ranger op en dan de dragers (voor het eten en onze rugzakken; behalve voor Saskia, zij draagt haar eigen rugzak).
In ruim vier uur wandelen we naar boven, soms flink stijgend, soms minder en af en toe ook rechte stukken. Het landschap is droog. De meeste bomen zijn kaal, er zijn er ook die net nieuwe rode blaadjes hebben . Het is aan de ene kant net een winterlandschap bij ons, aan de andere kant geven de rode bomen een voorjaars- of zo je wilt herftsindruk. De grassen en bloemen zijn verdroogd.
Verderop is het land een maand geleden afgebrand. Regel is dat het land om de twee jaar verbrand wordt om het weer vruchtbaar te maken. We lopen door het verbrande veld waar nu al weer nieuwe bloemen bloeien. Vele prachtige soorten. We kunnen ons voorstellen dat het in de regentijd hier een ware bloemenzee moet zijn.
Er volgt nog een erg steil stukje en dan gaan we de glooiende berg verder op. Dan weer een klein stukje dalen tot we bij een bossage komen, waar een piepklein beekje is. We vinden er mooie schaduwplekjes voor onze tentjes. De gids en dragers maken een vuurtje en we hebben thee en een lekkere lunch.
Na een rustpauze maken we nog een forse wandeling: we klimmen naar het bovenste topje van de Nkhonjera, lopen weer door het glooiende landschap met de bloemenpracht en door een stuk regenwoud. De ranger ontdekt er een hut die stropers hebben gemaakt. Die wordt ter plekke in brand gestoken en verderop wordt nog een stalen strik meegenomen.
We eten een op houtvuur gekookt avondmaal, lekker.
Dinsdagmoregn gaan we de berg weer af, langs een andere route. Het is, behalve het allereerste begin, dalen; een groot stuk erg steil. De begroeiing is natuurlijk het omgekeerde van gisteren. Redelijk zwaar, maar om elf uur zijn we al weer in her dorp terug en om twaalf uur zijn we terug in Matunkha waar Kees al op ons zit te wachten.
We hebben genoten van de tweedaagse tocht. Wat een extra charme is, is dat we de enigen waren en alles heel primitief was. Dat hebben we lang niet meer meegemaakt.
Kees heeft het intussen zeer naar zijn zin. Hij werkt de blog bij, loopt in de middag naar het dorp samen met Edwin, is op het postkantoor en in het plaatselijke ziekenhuis. Op twee markten spreekt hij met verschillende mensen.
De Yakaranda is Kees zijn favoriet
Kees kijkt ook regelmatig met de vergeten verrekijker naar de vele vogeltjes.
Om half negen totale stroom uitval, terug naar de kamer, en vroeg op bed, na een poosje lezen in een dromeloze slaap gevallen. Ergens in de nacht moet de stroom weer bij gekomen zijn, want als ik wakker wordt voor een plasje ,brandt het buiten licht. ‘s Morgens om zeven uur ga ik naar de devotie bijeenkomst. Hier wordt ieder ochtend om zeven uur mee gestrart door alle leerlingen en staf leden. Vanmorgen een stukje over de kruisiging van Christus voor onze zonden opdat alles wat wij fout doen ons wordt vergeven. Bij de lunch zijn Geertje en de anderen weer terug.
Later op de middag gaan Barbera en Saskia naar Mzuzu waar Saskia Barbera uit gaat zwaaien die de terug reis naar Nederland is begonnen. Morgen gaan we naar het Nyika plateau.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten